Το συγκεκριμένο μάθημα εστιάζει στην κατανόηση των σύγχρονων απειλών για τη βιοποικιλότητα, στο πλαίσιο της περιβαλλοντικής κρίσης στην εποχή του Ανθρωπόκαινου, καθώς και στον ρόλο της Βιολογίας της Διατήρησης ως εφαρμοσμένου και διεπιστημονικού πεδίου. Οι εκπαιδευόμενοι θα διερευνήσουν πώς θεμελιώδεις οικολογικές έννοιες, θεωρητικά μοντέλα και πρωτόκολλα πεδίου εφαρμόζονται στη διατήρηση απειλούμενων ειδών, πληθυσμών και οικοσυστημάτων. Παράλληλα, θα εξετάσουν τις βασικές αρχές σχεδίασης, αξιολόγησης και διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών, με γνώμονα τόσο τη βιολογική γνώση όσο και τις κοινωνικές και πολιτικές διαστάσεις της διατήρησης.

Με την ολοκλήρωση του μαθήματος, οι εκπαιδευόμενοι θα είναι σε θέση να:

• Κατέχουν προχωρημένες γνώσεις σχετικά με τις αιτίες και τις επιπτώσεις της απώλειας της βιοποικιλότητας, καθώς και για τις αρχές και μεθόδους της Βιολογίας της Διατήρησης σε περιβαλλοντικό πλαίσιο.
• Αναλύουν προβλήματα διατήρησης εφαρμόζοντας οικολογικές θεωρίες και εργαλεία περιβαλλοντικής επιστήμης, όπως η χωρική οικολογία και η πληθυσμιακή μοντελοποίηση.
• Χρησιμοποιούν κατάλληλες μεθοδολογίες πεδίου για την παρακολούθηση της βιοποικιλότητας και την αξιολόγηση της κατάστασης διατήρησης ειδών και βιοτόπων.
• Σχεδιάζουν και αξιολογούν στρατηγικές διατήρησης και διαχειριστικά σχέδια προστατευόμενων περιοχών.
• Επικοινωνούν επιστημονικά δεδομένα και τεκμηριωμένες προτάσεις διαχείρισης σε διαφορετικά ακροατήρια (επιστημονικά, διοικητικά, κοινωνικά), προωθώντας τη διατομεακή συνεργασία.
• Συμμετέχουν ή ηγούνται πρωτοβουλιών διατήρησης σε ερευνητικά, διαχειριστικά ή πολιτικά περιβάλλοντα με επιστημονική επάρκεια και κοινωνική ευαισθησία.

Με την ολοκλήρωση του μαθήματος, οι εκπαιδευόμενοι θα είναι σε θέση να συμβάλουν ουσιαστικά στον σχεδιασμό και την εφαρμογή περιβαλλοντικών στρατηγικών και πολιτικών για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, εργαζόμενοι σε δημόσιους φορείς, διεθνείς οργανισμούς, ΜΚΟ ή στον ιδιωτικό τομέα.